Blog

Maurits Huijbrechte en de stichting Nederland – Amerika zet zich in voor veteranen uit de Tweede Wereldoorlog. Momenteel is de stichting bezig met een fundraisings project om  veteranen uit de Tweede Wereldoorlog naar Nederland te halen. Binnen de stichting bestaat het werk van Maurits uit het maken van kleine biografieën over de veteranen die naar Nederland komen.

Lest we forget- opdat wij niet vergeten.

Met dat motto helpt Stichting Nederland-Amerika elk jaar veteranen uit de geallieerde landen terug te keren naar Nederland om deel te nemen aan de herdenkingen rondt Market-Garden en zo de huidige generatie een kans te geven om de bevrijders van ons land te ontmoeten zodat deze generatie hen haar dank kan betuigen voor de vrijheid waarvoor zij hun jonge leven in de waagschaal hebben gesteld.

Maurits Huijbrechte ontmoet een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog.

In Nederland biedt de stichting onder aanvoering van de heer Bram Brom met ondersteuning van mevrouw Monique Landwier-Hekman en een team van vrijwilligers de veteranen en hun begeleiders een programma aan waarin zij deelnemen aan verscheidene herdenkingen en festiviteiten. Dit is echter niet mogelijk zonder sponsoring en giften. Daarom is uw hulp gevraagd of met een kleine gift deze stichting te steunen. Via de de website Gofundme kunt u doneren. 

De familie van de Amerikaanse piloot William J. Gray Jr, die tijdens een missie in Duitsland op 16 april 1945 is neergestort en is gesneuveld, moest vrede hebben met het feit dat zijn lichaam na de oorlog nooit is gevonden. Maar 70 jaar later ontdekken onderzoekers William J. Gray Jr’s zijn overblijfselen in de wortels van een boom in Lindau, een klein dorpje aan de zuidoostelijke grens van Duitsland, meldt het nieuwsstation Fox

US 1st Lt. William J. Gray Jr.

Gray op de foto bij zijn vliegtuig.

De botten zijn woensdag overgebracht naar Seattle in Washington, waar de eerste luitenant naast zijn beste vriend Jim Louvier is begraven. Jim keerde na de oorlog terug en vervulde de belofte om voor de familie van Gray te zorgen.

Gray en Jim waren de beste vrienden en namen samen dienst bij de Amerikaanse Luchtmacht en beloofden elkaar om het gezin van elkaar te verzorgen als één van hun niet zou terugkeren. William, die al meer dan 68 missies had gevlogen, voerde op 16 april 1945 een bombardement in Duitsland uit waarbij hij een boom raakte en neerstortte.

Gray zijn beste vriend Jim Louvier.

Zijn familieleden rouwden om zijn dood en koesterden de brieven die hij tijdens de oorlog naar huis schreef. Zijn lichaam werd na de oorlog nooit gevonden. Maar onderzoekers in Lindau stuitten bij toeval op de botten van Gray, na DNA onderzoek konden de autoriteiten het DNA koppelen aan de zussen van Gray. De neef van Gray werd erg emotioneel toen hij aan de televisiezender FOX vertelde dat de boom over de overblijfselen van Gray groeide en hierdoor gemarkeerd en zelfs beschermd werd.

Zijn vader, Jim Louvier, keerde na de oorlog terug naar Washington en trouwde met de jongere zus van Gray. Hij overleed op 89-jarige leeftijd. Louvier werd gecremeerd, maar de familie kon nooit beslissen wat zij met het as zouden doen, tot de vondst van de botten van Gray. Nadat de overblijfselen van Gray naar Washington waren overgebracht, kreeg Gray naast zijn beste vriend Jim een militaire begrafenis op de Tahoma National Cemetery. De familieleden veegden hun tranen weg nadat ze eindelijk duidelijkheid hadden over het lichaam van Gray. “Ik denk dat ze samen in de hemel een toost uitbrengen op hun hereniging”, verteld Louvier.

Source: FOX NEWS

Klik op de tekst voor het bekijken van tour informatie

 
• 3 September 2017 - Groningen – Zuidelijke kant 
• 9 September 2017 - Market Garden – Slag om Arnhem – Dagtour
• 9 september 207 - Slag om de Schelde: Operation Infatuate I en II, slag om de Sloedam
• 10 September 2017 - Strijd om het Twentekanaal – Dagtour (NIEUW)
• 30 September 2017 - Perimeter Oosterbeek – Market Garden – Dagtour
• 1 oktober 2017 - The Island: 101st Airborne Division beyond Market Garden
• 15 Oktober 2017 - Delfzijl Pocket – Dagtour (Zuidelijke sector)
• 22 Oktober 2017 - Operation Berlin (Oosterbeek)

Enkele kilometers ten zuidoosten van Deventer ligt net ten zuiden van de huidige A1 in het buurtschap Oxe, ingeklemd tussen de Schipbeek en de Dortherbeek, het landgoed Oxerhof. Dit landgoed wordt in de 16^e eeuw al genoemd als buitenplaats van de Hertog van Gelre, de familie van Doorninck liet omstreeks 1862 op het landgoed Huize Oxerhof bouwen. Dit Huis was aan het einde van de Tweede Wereldoorlog het decor van een aantal hartverscheurende gebeurtenissen.

De ontdekking van de tien verse graven van verzetsmensen.

Het landgoed werd in de loop van de oorlog door de Duitsers geannexeerd. In de eerste jaren was de Oxerhof aanvankelijk een herstellingsoord voor aan het Oostfront gewond geraakte SS-ers. In 1944 werd het door de Sicherheitsdienst (=SD) ingericht als kamp voor politieke gevangenen. Enkele dagen voor de bevrijding hield de SD er nog veertig man gevangen.

Terwijl de Canadezen al tot op enkele kilometers genaderd waren bracht de SD dertig gevangen genomen (voornamelijk) verzetsmensen over naar allerlei plekken in de stad Deventer o.a. Brinkgreven. Tien verzetsmensen bleven om volstrekt onduidelijke reden in het Huis gevangen gehouden. Op 6 april 1945 bereikte het bataljon The Royal Winnipeg Rifles het buurtschap Oxe aan de Schipbeek. Op het landgoed De Oxerhof, een enkele uren eerder overhaast verlaten hoofdkwartier van de Gestapo, zag een Canadese soldaat dat de bodem bij een met bloed bespatte muur vers was omgewoeld. Hij vond er het graf van de tien Nederlandse verzetsmensen.

Zij waren door de terugtrekkende vijand als diens laatste daad neergeschoten, aldus de War Diary van de eenheid.   De melding werd om 16:00 uur in het dagboek bijgeschreven. Het 12e Field Regiment RCA meldde, dat de lichamen met wonden waren overdekt. “Geneeskundige officieren verklaarden dat enkele slachtoffers levend begraven waren. Aan de uitdrukking op de gezichten was te zien, dat ze tijdens martelingen waren gestorven. Hun handen waren op de rug gebonden en de lichamen waren van top tot teen gekneusd. Het was een scène van onbeschrijflijke wreedheid, die je moet hebben gezien om het te kunnen geloven”.

Eind 1948 werden door het Bijzonder Gerechtshof in Zutphen twee zittingen aan het drama gewijd. Er werden dan ook forse straffen uitgedeeld. Op 6 mei 1991 werd op het landgoed De Oxerhof een monument onthuld ter nagedachtenis aan de tien verzetsmensen die hier, enkele uren voor de bevrijding, werden vermoord door de bezetter.

Monument op landgoed ‘De Oxerhof’ ‘MOGEN ZIJ EEN LEVEND TEKEN BLIJVEN.’

De Canadezen hebben na het verdrijven van de Duitsers nog maanden gebruik gemaakt van het landgoed en onder andere werd de Canadese contra-spionagedienst hier tijdelijk geconcentreerd. De afgelegen situering van het landgoed was hier zeker een reden voor. Ook werd er een tijdelijke begraafplaats voor 46 gesneuvelde Canadese bevrijders ingericht. Zeker 45 van deze mannen hebben deelgenomen aan de opmars naar en bevrijding van Deventer.

Zij zijn allen gedood tijdens de bevrijdingsacties in en rondom Deventer van 6 tot en met 11 april 1945. In januari 1946 zijn de 46 stoffelijke overschotten opgegraven en herbegraven op de Canadese Begraafplaats te Holten. De lijst met namen en verdere gegevens zoals foto´s en documenten van deze 46 militairen zijn aanwezig in de database van het Informatiecentrum Canadese Begraafplaats te Holten.

Mislukken Operatie Market Garden
Na het droppen van de geallieerde luchtlandingsdivisies bleek dat het ultieme doel van operatie Market Garden niet gerealiseerd kon worden. De brug bij Arnhem kon niet worden vastgehouden door de Britse Paratroopers, ondersteuning van het Britse XXX-corps werd niet verwezenlijkt. De Red Devils vochten een wanhopige strijd in de straten van Arnhem en Oosterbeek toen bleek dat de beloofde versterkingen en voorraden hen nooit zouden bereiken. De enige steun die ze kregen was wat ondersteunende artillerie van de geallieerde zijde van de Nederrijn. De overgebleven Britse parachutisten probeerden de ‘veilige’ zijde van de rivier te bereiken. Sommigen haalden het, velen haalden het niet. Er spoelde lichamen aan op de rivieroevers tot in Wijk bij Duurstede. Eind september wordt de Amerikaanse 101st Airborne Division naar de Betuwe overgeplaatst. In plaats van een terugkeer naar Engeland en voorbereiding op een volgende luchtlandingsmisse, moeten zij dit gebied verdedigen gedurende oktober en november 1944. Aan dit statische front moeten de Airbornes felle Duitse tegenaanvallen en infiltraties, artilleriebeschietingen, gevaarlijke patrouilles, regen, wind en bittere kou weerstaan.

Een klassieke foto van een schuttersput op een dijk vlakbij Randwijk. De militairen in de schuttersput behoorden tot de 2nd/ 506th regiment.

Statisch frontgebied
Na operatie Market Garden werd de Betuwe een statisch frontgebied. Dit gebied strekt zich uit van Opheusden tot Driel, ingesloten door de Nederrijn en de Waal. De spoorlijn Arnhem-Nijmegen vormde de oostgrens. Tussen de dijken van de twee rivieren lag vlak akkerland, met hier en daar grote en kleine dorpen. De dijken langs de rivieren waren zeven meter hoog en door de velden liepen sloten die bedekt waren met veel plantengroei. Er liepen wegenover de dijken en smalle weggetjes naar het akkerland. De akkerbouw was intensief met wortelen, suikerbieten en kool, en hier en daar een boomgaard.

De Amerikanen nemen over
Op 3 oktober 1944 verplaatste de divisie zich met trucks over de brug bij Nijmegen en nam de frontlijnposities over van de Britse 43^st Wessex Infantry Division, die een lijn van ongeveer tien kilometer beheerste. De 43^st Wessex Infantry Division had zware verliezen geleden bij de poging om de bruggen en veren van de Nederrijn te bezetten en de Britse 1^ste Luchtlandingsdivisie te evacueren, die een sprong bij Arnhem had gemaakt. Toen de divisie de voorste posities bereikten, trokken de militairen van de Wessex zich in trucks terug. De militairen van de Wessex divisie waren na twee week van gevechten volkomen uitgeput.

Vanaf 3 oktober 1944 nam het Amerikaanse 101^st Airborne Division de posities van de Britten over, en werden deze divisie verantwoordelijk voor dit gebied. Slechts gescheiden door de rivier observeerden de Duitsers elke beweging van de Amerikanen op wat zij ‘The Island’ noemden. Het tweede bataljon 506 Parachute Infantry Regiment van Kolonel Strayer verspreidde zich over de zuidelijke oever van de Rijn en besloeg een terrein van ongeveer vijf kilometer lang, ten westen van Randwijk richting Opheusden. Het derde bataljon lag aan de rechterflank en het eerste bataljon werd eerst in reserve gehouden. De Easy-compagnie bezette de rechterkant van de bataljonslijn, met de Dog-compagnie aan de linkerflank en de Fox-compagnie in reserve. Kolonel Strayer vestigde het bataljonshoofdkwartier in Hemmen, een dorp net achter de frontlinie.

De 363. Volksgrenadier Division
De inlichtingendienst meldde dat de Duitse 363. Division Volksgrenadier (VGD) in de buurt was en orders had gekregen de Betuwe te heroveren. De 363. VGD Had grote verliezen geleden in Normandië, maar was versterkt en opnieuw uitgerust. De heuvels ten noorden van de Nederrijn geven de Duitsers een duidelijk voordeel. De Duitsers beschikten tevens over artillerie, waaronder de gevreesde 88mm-geschut waarmee zij het geallieerde gebied konden bestoken. Het was de 363. VGD die de opdracht kreeg om het gebied dat de Amerikanen verdedigden te heroveren vanuit het westen.

Parachutisten van de 2nd/506th regiment in positie bij een dijk langs de Nederrijn tussen Opheusden en Randwijk in Oktober 1944.

Het leven op Het Eiland
Elke compagnie van de divisie had de verantwoordelijkheid voor tweeënhalve kilometer van het front., veel meer dan de normale afstand voor de defensieve positie van een compagnie. De lijn was alleen te beheersen met strategische gepositioneerde vooruitgeschoven posten op de punten waas de Duitsers waarschijnlijk zouden naderen en waar zich volgens inlichtingen infiltratie zou kunnen voordoen. De compagnieën stonden door middel van radio, veldtelefoon en patrouilles in contact met de buitenposten. Op het ‘eiland’ bevonden zich hele Britse artillerieregimenten om de 101^ste Divisie met hun vuurkracht te ondersteunen. Dat betekende dat er vooral artillerieduels werden uitgevochten. Elke beweging op het ‘eiland’ vond ’s nachts plaats, bij daglicht verbleven de militairen in schuttersputjes, observatieposten of in huizen en schuren. Het weer was belabberd, zoals herfstweer in het noordwesten van Europa meestal is: kil, vochtig en regenachtig. Het zou een schitterende entourage zijn geweest voor een film uit de Eerste Wereldoorlog. Net als de soldaten aan het westelijke front van 1914 en 1917 moesten ze het doen zonder tankondersteuning, aangezien een tank in dit gebied een te zeer in het oog springend doelwit was.

Ook de rantsoenen droegen bij tot het gevoel dat de divisie zich eerder bevond in een film over de Eerste Wereldoorlog dan in een echte veldslag in 1944. De Britse rantsoenen die de divisie kregen waren volgens veel para’s verschrikkelijk. De Amerikanen hadden vooral een hekel aan het vlees in blik en de machtige Yorkshire pudding, maar waren ook niet dol op de ossenstaartsoep, die omschreven werd als ‘vet waarin botten dreven.’ De meeste Airbornes gooiden alle artikelen uit het pakket in een grote pan, deden er wat groenten bij die ze te pakken konden krijgen en maakten een soort stoofschotel. Net als in de Franse dorpen aan beide zijden van het westelijke front in de Eerste Wereldoorlog was de burgerbevolking van het ‘eiland’ geëvacueerd. Omdat het een statisch front was deed het nog het meest aan de Eerste Wereldoorlog denken.

De 101^ste Airborne Division bracht er bijna twee maanden door en leverde dagelijks strijd. Ze stuurde bijna honderd patrouilles eropuit. Ze sloeg aanvallen af. Ze gebruikte onvoorstelbare hoeveelheid munitie. Ze leed verliezen. Maar toen ze na twee maand werd afgelost, droeg ze de frontlijnstellingen over die nauwelijks een centimeter waren opgeschoven. Tijdens de Battlefield Tour: The Island: 101st Airborne Division beyond Market Garden zullen we verschillende acties van de 101st Airborne Divisie uitlichten.

© Joël Stoppels